Het werk beschrijven dat daar aan de muur hangt.

Een groot zwart vlak maar niet helemaal zwart want met relief. Daar is een woord voor, voor de toets van de kwast. Vergeten. Een groot zwart vlak en daardoorheen blauw en wit. Wit en blauw niet egaal maar met structuur. Een stengel, water. De melkweg? Zwart en indigo. Geen idee, hoe vaak we dit zagen, gezien hebben. Er terloops langslopen, dat was het. Te druk om op te letten, maar dat was het niet. Het vroeg niet zo veel. Het gaf, buitenkijf en ontegenzeglijk, iets terug, een herinnering. Textuur? Juist, vanuit die hoek, die van de argeloos betrokken bezoeker is wat we nu nog weten, voor even, meer dan bemoedigend te noemen.