4 zwarte bureau poten

Zazki woont sinds kort in Den Haag. Zij houdt zich daar vooral bezig met gewoon lezen, koken, poezielezen, films kijken en in de zon zitten. Op deze website doet zij graag verslag van opmerkelijke zinnen, mooie woorden, bizarre ideeen en ongewone visies. De titel van dit stukje kwam toevallig in mijn documenten voorbij uit de tijd dat ik nog op marktplaats een paar overgebleven spullen probeerde kwijt te raken. Ik weet niet meer wat er gebeurd is, met de vier poten. Ik weet nog wel dat er ook een olifantenorenplant bij die spullen was die werd opgehaald door een echtpaar met een enorm grote auto. Het leek wel alsof er rode vloerbedekking op de grond van de auto lag en dat er op de beige leren bekleding geen spatje vuil zat. Mijn plant viel weg in het niets van de achterbak. Het voelde alsof ik een soort kindje ter adoptie gaf aan ouders uit een andere wereld. Dat de plant het iniedergeval rijker zou hebben en meer kansen zou krijgen. Omdat er zeker genoeg water en pokon zou zijn en een mevrouw die haar niet zou vergeten. Drie kwartier later kwam er een Japanse meisje, een studente mijn laatste boekenkastje ophalen. Zij had niets bij zich, geen fiets, geen auto, geen vriend om te helpen tillen. Alleen een winkelwagentje, waar ze plank voor plank in opstappelde en die ze na zeven keer dankjewel te hebben gezegd onhandig het grintpad opduwde.